Καλές διακοπές!

Καλές διακοπές στους απανταχού bloggers... και εις το επανιδείν!

Four funerals ...and a wedding!

Πάει ο Μάικλ Τζάκσον, πάει η Φάρα Φόσετ, 'έφυγε' ο Σπύρος Καλογήρου και η Άννα Παϊτατζή. Μην ξεχνάμε όμως ότι παντρεύτηκε ο Μπουμπούκος τη Μπουμπούκα. Απολογισμός Ιουνίου: Σόου μπιζ εναντίον Άδωνι, σημειώσατε 2!

ΥΓ. Και εις άλλα με υγεία...Καλό καλοκαίρι να 'χουμε!

όνειρο...εαρινής νυκτός

...ήμουν σε τρομερό δίλημμα. Τι δίαιτα να ακολουθήσω προκειμένου να βγω μ*****α στην παραλία και φέτος το καλοκαίρι? Και εκεί που βρισκόμουν σε απόγνωση, η λύση ήρθε από μόνη της... όνειρο εαρινής νυκτός η δίαιτα? Όχι πια!!!!
Τώρα μπορώ να τρώω και μπριζόλα και πίτσα, και φρυγανιά ολικής άλεσης και τσουρέκι, και παγωτό παρφέ σοκολάτα και μπανάνα- φράουλα. Και έτσι, ατενίζω με αισιοδοξία το μέλλον....

Η εκδίκηση του προφιτερόλ!

… Ήταν Σεπτέμβρης. Όλα ξεκίνησαν όταν θέλησα να φύγω από την παλιοφυλλάδα στην οποία δούλευα. Ναι είμαι συντάκτρια. Ναι, είμαι δημοσιογράφος. Το ομολογώ! Και αμαρτία ουκ έχω. Ή μάλλον, έχω. Επειδή δεν έδωσα πέντε μούντζες τόσον καιρό που εργαζόμουν εκεί. Μιάμιση ώρα να πάω στη δουλειά, μιάμιση να γυρίσω στο σπίτι. Να παριστάνω τη συντάκτρια, την γραμματέα (περικοπές βλέπεις για να …ανταπεξέλθει η επιχείρηση που νοιάζεται για τα στελέχη της! Ναι, πως, στελέχη με 750 το μήνα και να λέμε και ευχαριστώ.), αλλά και την καθαρίστρια τουαλέτας (περικοπές Μέρος 2^ο , η Φιλιππινέζα της γειτονιάς σας εύχεται Καλό Πάσχα, ζήτω η χλωρίνη και το Detol!).

Πριν την αποφράδα εκείνη ημέρα της αποχώρησής μου (απόλυσης πείτε και είστε μέσα), έψαχνα απεγνωσμένα να βρω άλλη δουλειά, σε άλλο μέσο. Η μοίρα με έσπρωξε στα σκαλοπάτια ταξιδιωτικού περιοδικού, όπου ο κύριος εκδότης και μεγαλοδημοσιογράφος με καλωσόρισε λέγοντάς μου, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ναι μεν έχω προοπτικές, αλλά τα κείμενά μου είναι για πέταμα. Και αν ήθελα, να εργαζόμουν με λιγότερα χρήματα σε ένα …γνωστό περιοδικό, παρά για περισσότερα σε μία άγνωστη εφημερίδα (αυτή στην οποία ήδη εργαζόμουν δηλαδή). Πόσα λιγότερα από 750 ευρωπουλάκια κύριε Τάδε μου; Και καλά, εσάς δεν σας ‘γοήτευσαν’ ούτε στο ελάχιστο τα κείμενα τα οποία σας έδειξα στη συνέντευξη. Γιατί όμως μου προτείνετε εμμέσως πλην σαφώς δουλειά; Μήπως επειδή θέλετε κορόιδα να δουλεύουν για εσάς και να γράφουν ολόκληρο το περιοδικό σας, γιατί εσείς μόνο με το editorial ασχολείστε;

Πίσω στα δικά μας όμως… Χρόνος: Αρχές Οκτώβρη. Η εργασία στη δουλειά μου συνεχιζόταν και ξαφνικά (αφού χώρισε με το γκομενάκι και επέστρεψε στον παλιό ξινό του εαυτό) ο κύριος εκδότης μου αποφάσισε ότι έπρεπε ντε και καλά να κάνω δυο δουλειές, χωρίς ωράριο βεβαίως βεβαίως (με ώρα προσέλευσης όποια ήθελε εκείνος και ώρα για να με δει το σπίτι μου άγνωστη με βάρκα την ελπίδα πως θα βρω ανοιχτό το μετρό). Και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, μετά από έναν πόλεμο νεύρων, πήρα των ομματιών μου και έφυγα.

Μέσα Δεκέμβρη… Οι καιροί είναι δύσκολοι, εργασία – και χαρά- πουθενά, τα έξοδα έτρεχαν, άνοιξα Χρυσή Ευκαιρία και βρήκα δουλειά σε ζαχαροπλαστείο. Εκτός από τα 800 το μήνα μετά από τρελή ορθοστασία, κούραση και μηδενικό αυτοσεβασμό (γιατί, πώς να έχεις αυτοσεβασμό μετά από τόσα χρόνια σπουδών και δουλειάς, εργαζόμενη ως πωλήτρια για άγνωστο πόσο και η πιο συχνή ατάκα που χρησιμοποιείς είναι : «1, 200…να το αφήσω;»)

Το άγχος για το μέλλον καραδοκούσε και έκανε την εμφάνισή του με τη μορφή ενός προφιτερόλ. Οικογενειακού μεγέθους! Γιατί τελικά το μέγεθος μετράει. Έτσι λένε τουλάχιστον. Το άγχος όμως έπαιρνε διαστάσεις προφιτερόλ για πρώτη θέση στο βιβλίο Γκίνες. «Σε πόσον καιρό θα βρω πάλι δουλειά; Θα χάσω και τις λίγες γνωριμίες που έχω με δυο τρεις συναδέλφους – οι οποίοι φυσικά τραβάνε πάνω κάτω το ίδιο λούκι με το δικό μου». Το άγχος είναι αδυσώπητο. Αμείλικτο. Και μεταμορφώνεται διαρκώς. Αυτή τη φορά πήρε το σχήμα ενός μπακλαβά. Χθες μεταμορφώθηκε σε τρία μακαρόν κρέμας και σήμερα σε αμυγδαλωτό. Το άγχος και η ζυγαριά έγιναν σύμμαχοι. Το άγχος μου τελικά είναι ελαφρύτερο από εμένα. Μόλις ανακάλυψα ότι πήρα 4 κιλά και αν συνεχίσω έτσι, σε λίγο καιρό δε θα με χωράει ολόκληρο το εργαστήρι ζαχαροπλαστικής.

Έτσι αποφάσισα να πάρω διαζύγιο και από το άγχος και από τα θεσπέσια κατά τα άλλα desserts του ζαχαροπλαστείου, όπου δουλεύω. Σε αυτή μου την απόφαση με βοήθησε μια φίλη μου, η οποία μου έγραψε σε ένα της μήνυμα: don’t worry, feeling ‘stressed’ is ‘desserts’ backwards!

….Και τότε άρχισε η δίαιτα της λαχανόσουπας.

...i'll be back!

...αναμείνατε στο ακουστικό σας. επιστρέφω δριμύτερη!

Σταρ Ελλάς 2008!!!! (in an alternative beauty contest)

Είναι η Βασίλισσα του Βάρσου!!!!(Λέγε με και Penguin-Danny deVito)Αναμφισβήτητα....

νικάει κατά κράτος όλες τις συνυποψήφιές της -συναδέλφισσες αδίκως βασανισμένες στη θέα των ...οπισθίων της- στη βρώση τυροπιτοειδών, γλυκών (ταψιού, κουταλιού κλπ), σαλάτας( γιατί φροντίζει και για τη δίαιτα above all), στη μυρωδιά που αναδύεται από το wc κάθε φορά που επισκέπτεται το περίφημο ladies room της εταιρείας...

Είναι θεά!!!!!!

Φοράει κολάν, γιατί είναι σίγουρη για τον εαυτό της. Δε φοβάται να φορέσει τα ίδια ρούχα(ντυμένη ως ΄μάγια μέλισσα' όπως βλέπετε και στις φωτο) για τρεις και τέσσερις ημέρες στη σειρά.

Το ελάττωμά της???

Παθαίνει κρίση πανικού, οδύρεται και φωνάζει-σκούζει δηλαδή- όταν ανακαλύπτει ότι ξέχασε το καυτό της μπικίνι στο σπίτι και δε μπορεί να πάει ...κολυμβητήριο!!!! Τελικά όμως, η φιναλίστ των φιναλίστ βρίσκει τη λύση- γιατί εκτός από όμορφη είναι και τετραπέρατη (το όνομα μου είναι Bond...)- και παίρνει στο τηλέφωνο τον ...αόρατο εραστή της, τον γνωστό στην πιάτσα 'Γατούλη', για να του ζητήσει το εφεδρικό στρινγκ που είχε ξεχάσει στο σπίτι του μετά από μια νύχτα πάθους. Τι μου κάνεις Φόντα μου, τι μου κάνεις Φόντα μου!

Είναι όλα τα λεφτά!

Γιατί κατάφερε και έγινε μέτοχος (από τους κυριότερους) των νέων υποκαταστημάτων ζαχαροπλαστικής με την προαναφερθείσα ονομασία. Άλλωστε, εκείνη τον 'έχτισε'. Της αξίζει και με το παραπάνω.

Όμως, δε συγχωρεί...

...έχει διακόψει εδώ και καιρό τα πάρε δώσε και τα τάτσι μήτσι κώτσι με παλιούς γνώριμους όπως ο Vidal Sasoon, o οποίος της είχε φάει το τελευταίο γαλακτομπούρεκο. Λογικό να του κρατήσει κακία και να κάνει μποϊκοτάζ στα προϊόντα του. Άρα καταλαβαίνετε γιατί δε λούζετε (ligda is my best friend). H finalist μας είναι ζωόφιλη. Όταν οι υπόλοιπες υποψήφιες πιστεύουν στην περίφημη 'World Peace', εκείνη την ίδια στιγμή, φιλοξενεί παντός είδους ζωύφια στο τριχωτό της κεφαλής της.

Είναι αμείλικτη και υπερασπιστής της αλήθειας...

...αλλιώς, λέγε με ρουφιάνα με πατέντα! Γι' αυτό και δε διστάζει να αποκαλύψει την αλήθεια στην εργοδοσία( ή και να την εφεύρει η ίδια, σε λεπτομέρειες θα κολλήσουμε τώρα???). Εγώ δεν ξέρω τίποτα, αλλά φέρτε μου την κουκούλα και θα τα ξεράσω όλα! Αυτή το έκανε!


ΥΓ: ...και ο Θεός να μας απαλλάξει από τέτοιες υπάρξεις. Αμήν!
ΥΓ2: Kill that fat ass bitch....

And the winner is....

Ο τυχερός αριθμός είναι το ...10!!! Ο κώλος...χμμ συγνώμη, τα οπίσθια της προτίμησης των περισσότερων αναγνωστών και συντρόφων bloggers, που ανήλθαν σε χιλιάδες -οκέι, κόβω κάτι...- ήταν αυτός ο αναίσχυντος πωπός της φωτογραφίας που προσπαθεί να μας πείσει για την αθωότητά του και τις αγνές του προθέσεις. Απατάσθε όμως. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αν τον πετύχετε πουθενά στο δρόμο σας, τιμωρήστε τον παραδειγματικά! Την τριάδα της ντροπής και του αίσχους (!) συμπληρώνουν ο πισινός νούμερο 3, που έδωσε στην κυριολεξία μάχη για την πρωτιά κωλομέρι με κωλομέρι, αλλά δυστυχώς ήρθε δεύτερος και καταϊδρωμένος. Το χάλκινο στριγκάκι κερδίζει ο αριθμός δώδεκα, που αν και αουτσάιντερ κατάφερε να πλασαριστεί τελικά στην τρίτη θέση. Ο νούμερο 5 αποκλείστηκε επειδή βγήκε θετικός σε ντόπινγκ κοντρόλ (γαμώ τους πλαστικούς χειρουργούς μου μέσα!). Και εις άλλα με υγεία!!!!

Kiss my ass!!! (επειδή ό,τι υποσχόμαστε το πραγματοποιούμε)

1. Ο καρτουνίστικος

2. Ο χαρτογραφημένος

3. Ο πλαστικός

4. Ο βελούδινος

5. Ο 'Μπαλκόνι με Θέα'

6. Ο διαφημιζόμενος

7. Ο ...δερμάτινος

8. Ο στημένος

9. Ο καθαρός και μυρωδάτος

10. Ο Παριστάνω-ότι- Κοιμάμαι

11. Ο διάσημος

12. Ο υγρός!

Βαθμολογήστε και επιλέξτε την καλύτερη τριάδα. Αναδείξτε τον πισινό της προτίμησής σας!!!

Τόσους ...κώλους βλέπουμε άλλωστε στην τηλεόραση, ένας περισσότερος δε θα μας πειράξει...

Κωλοσυζήτηση (ή αλλιώς, το Βυζί της Βίσση)

Ένας σουρεάλ διάλογος σε... αναδημοσίευση!

Βαριέμαι βρε Κον!

Ρε γαμώτο κι εγώ

Και έχω ακόμη τρεις ώρες. Φτου!

Και θα μπω και στην κλιμακτήριο. Τι ζωή και αυτή. Τρεις και κάτι.

Βάσανα. Τι τρεις και κάτι; Σου έχω πει κόψε τα ναρκωτικά, γιατί δε μας φτάνουν!

Ωρες.

Ααααααααααα

Για πε

Κούραση. Κούραση πολλή. Τι να ανεβάσω στο blog μου;Ρίξε καμιά ιδέα

Την ομορφιά σου βάλε φωτό

Δεν ξέρω πως μπαίνει η φωτό.

Ψάχνοντας θα το βρεις!

Άσε που δεν έχω φωτό

Κάτσε να δω εγώ. Χα χα χα χα!

Θα βάλεις τη δική σου καλύτερα; Εεεεεεε;;; Πριν μπεις στην κλιμακτήριο, παλιο-υστερικιά!

Εγώ έχω μεγάλη μύτη και στις φωτό βγαίνει μεγαλύτερη… Αυτό θα πει φωτογένεια… ή απλώς ότι ο φακός παχαίνει δέκα κιλά;

Πέντε κιλά παχαίνει και στη δική μου περίπτωση δεκαπέντε

Στην κλιμακτήριο μεγαλώνουν και οι μύτες;

Χι χι χι χι. Θα σου πω μετά από 15 χρόνια

Γιατί η γιαγιά μου την είχε μεγάλη.

Την είχε πολύ μεγάλη;;;;;

Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος μεγαλώνουν μύτη και αυτιά. Όλα τα άλλα μικραίνουν και πέφτουν.

Εμένα πάλι μεγαλώνει ο πισινός μου! Η μύτη είναι ίδια.

Όταν μεγαλώσεις θα πάρει την κατιούσα και αυτός

Προς το παρόν, φαρδαίνει, δεν πέφτει. Αλλά δεν πειράζει

Θα πέσει μόλις σταματήσει να φαρδαίνει!

Όταν μεγαλώσω θα πάω στο γόνο του Φουστάνου!Θα γίνω μία Barbie

Στο Φουστανάκι δηλαδή!

Με πλαστικό κώλο. Ραμμένη και κομμένη θα είμαι σίγουρα. Τώρα από μοδίστρα ή από πλαστικό, θα δείξει!!!!!!!

Κοίτα, αν έχω λεφτά κι εγώ λέω να πλαστικοποιηθώ και θα σταματήσω να είμαι οικολόγα.

Εμένα πάλι με βλέπω να είμαι οι-κωλό-γρια. Χι χι χι

Χι χι χι χι χι

Κάτι πιο ευχάριστο εχουμε να συζητήσουμε;;;;;Άντε τώρα.

Άσε που δίπλα στη μύτη θα εμφανιστεί και μία ελιά, δύο-τρεις!

Με τρίχες, ε;;;; χι χι χι χι

Ναιιιιιιιιιιιιιιιιιι. Και άσχημες. Και τεράστιες.

Θα πέσουν κι αυτές; Σαν τους πισινούς μας;

Τα μάτια μας θα είναι κουμπότρυπες

Μπααααα

Και τα χείλη θα ζαρώσουν σαν φουστανάκι του ’40 με πιέτες

Τα δικά μου θα έχουν κάτι τεράστιους φακούς με δέκα βαθμούς μυωπία και άλλους τόσους πρεσβυωπία. Αφού είπαμε ότι θα γίνουμε Θεωδορίδου. Ή μάλλον, σαν τη Χρονοπούλου!

Όταν έρθει η πρεσβυωπία, θα φύγει η μυωπία. Μπορώ να διαλέξω Βίσση;

Βίσση ή βυζί;; Γιατί η Βίσση, βυζί δεν είχε!

Βυζί της Βίσση!

Έχει όμως τώρα λόγω… Φουστανακίου!!! Το ένα ή και τα δύο; Τα θες ζευγαράκι;

Δε με πειράζει, θα γυρνάω προφίλ. Χι χι

Να βάλεις τότε αριστερό βυζί της Βίσση, γιατί το προφίλ σου είναι καλύτερο! Εγώ πάλι λέω να βάλω δύο, γιατί το ανφάς μου με κολακεύει περισσότερο. Στα γραφεία συνοικεσίων τέτοιες φωτό θα στέλνω.

Εγώ θα στέλνω την πατούσα μου. Αααααααααααα, σου είπα; Έβγαλα κάλο από τώρα άρχισε, σαν τις ελιές και οι κάλοι.

«Ώριμη κυρία, ετών…49 (χώρια τα ΄00s), εύπορη, γυμνασμένη, ζητεί καλό κύριο έως 29 ετών για συντροφιά και ό,τι ήθελε προκύψει». Εγώ εκτός από εγκεφαλικό κάλο, προς το παρόν είμαι οκ!

Τα κάνει όλα εκτός από το να πληρώνει!

Αφού εγώ θα έχω τα money

Ένα παπούτσι- κωλοπάπουτσο μου την έκανε

Συζήτηση γιουβέτσι!

Το είδα φτηνό και το πήρα, αλλά ήταν και πλαστικό. Αν βάλω πλαστικό στον κώλο, θα βγάλει και κάλο;;;

Εξαρτάται τη χρήση. Αν τον χρησιμοποιείς για αερόσακο…δεν ξέρω!

Ο Αϊ Βασίλης είναι μεγάλη λέρα!

Αγαπημένε μου Άγιε, τι κανεις τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου; Φτιάχνεις παιχνίδια; Ο φίλος σου, Τομας - Αγαπητέ Τόμας, όλα τα παιχνίδια φτιάχνονται στην Κίνα. Έχω ένα διαμέρισμα στο Λας Βέγκας όπου περνάω τον καιρό μου τσιμπώντας τον πισινό από τις σερβιτόρες και χάνοντας λεφτά στα ζάρια. Και μία κωλομέρα το χρόνο στέλνω δώρα σε όλα εσάς τα μικρά μαλακισμένα.
Αγαπημένε μου Άγιε, άφησα γάλα και μπισκότα για σένα κάτω από το δέντρο και καρότα για τους ταράνδους σου στην πίσω πόρτα. Με αγάπη από τη φίλη σου, Σούζαν -Το γάλα μου φέρνει κόψιμο και τα καρότα κανουν τους ταράνδους μου να κλάνουν στο πρόσωπό μου!Θες να είσαι καλή για τον Άγιο; Άσε ένα μπουκάλι Τζόνι και ένα Τομπλερόν και πες στη μαμά σου να με περιμένει!

Αγαπημένε μου Άγιε, ήμουν καλό κορίτσι όλο το χρόνο και το μόνο πράγμα που ζητώ είναι ειρήνη και χαρά στον κόσμο για όλους! Με αγάπη, Σάρα -Οι γονείς σου κάπνιζαν χόρτο όταν σε συνέλαβαν, έτσι δεν είναι;

Αγαπημένε Άγιε Βασίλη, μας βλέπεις όταν κοιμόμαστε, ξέρεις πραγματικά πότε είμαστε ξύπνιοι, όπως λέει το τραγούδι; Η φίλη σου, Τζέσικα -Μα είσαι πραγματικά τόσο ηλίθια;Εύχομαι ο τάρανδός μου να μπει μέσα από το παράθυρό σου και να ταρακουνήσει τους γονείς σου αφού έκαναν ένα τόσο ηλίθιο παιδί. Δε θα περάσω από το σπίτι σου!

Θα ιθελα ένα ορέο πεχνήδοι δειαστιμάνθροπω για τα Χροιστούγαινα. Οίμουν καλώ παιδί ώλο το χρώνω. Ο φίλος σου, Μπίλυ - Αγαπητέ Μπίλι, καλή ορθογραφία! Πας για καριέρα στα απορριματοφόρα. Τι θα έλεγες να σου στείλω ένα κωλολεξικό, μπας και μάθεις να γράφεις και να διαβάζεις; Θα δώσω στο μεγάλο σου αδερφό τον διαστημάνθρωπο, τουλάχιστον αυτός ξέρει να γράφει! ΥΓ: Πες στη μαμά σου να αρχίσει να σε αποκαλεί 'Ανθρωπο της Βροχής'

Αγαπημένε Άγιε, θα ήθελα ένα καινούργιο ποδήλατο, ένα πλέιστέισον, ένα τρενάκι, μερικά G.I Joe, ένα σκύλο, ένα πόνι και ένα ταμπούρλο. Με αγάπη, Φράνσις - Θα σου πω τι θα γίνει, θα σου στείλω ένα εισιτήριο για ένα ταξιδάκι στο Βόρειο Πόλο, ώστε όταν έρθεις εκεί να σου λογικέψω το μαλακισμένο κεφάλι σου. Μα καλά, ποιος αλήθεια ονομάζει το παιδί του 'Φράνσις'; Σίγουρα είσαι γκέι. Θα σου στείλω το άλμπουμ των Village People τελικά!

Το κακό πνεύμα των Χριστουγέννων έχει και το περισσότερο χιούμορ. Δε βαρεθήκατε την ηλιθιότητα; Merry Christmas and a Happy New Year!!!